Terapia PNF

Terapia PNF (Proprioceptive Neuromuscular Facilitation)  to kompleksowa terapia, oparta o najnowszą wiedzę i osiągnięcia z dziedziny neurofizjologii, znajduje swoje zastosowanie w wielu jednostkach chorobowych, głównie z dziedziny neurologii i ortopedii.

Badanie ma na celu:

  • ocenić poziom zaburzenia aktywności ruchowej oraz dyskomfortu bólowego – jego umiejscowienie oraz stopień intensywności, a także jego wpływ na codzienne czynności;
  • badanie funkcjonalności terapią próbną;
  • wyznaczanie tzw. krótkich celów rehabilitacji;
  • testy na problem funkcjonalny pacjenta – dzięki nim otrzymujemy namacalne źródło informacji postępach pacjenta
  • bezbolesność terapii – wykorzystując silne odcinki ciała i umiejętności chorego do ułatwiania reedukacji utraconych funkcji;
  • wysoki poziom edukacji pacjenta, oparty na współuczestnictwie w panowaniu terapii oraz kontynuacji ćwiczeń w formie programu domowego.

W terapii pod uwagę brane są wszystkie przeciwwskazania lekarza.

Fizjoterapeuta dysponuje bogatym wachlarzem technik, które nastawia na możliwości pacjenta, wykorzystując specyficzne wzorce ruchowe, które przebiegają trójpłaszczyznowo.

Ćwiczenia odbywają się w często zmieniających się pozycjach wyjściowych, terapia jest ciekawa i urozmaicona. Kontakt manualny rehabilitanta z daną częścią ciała, odbywa się przy pomocy tzw. chwytu lumbrykalnego, który efektywniej stymuluje receptory czucia powierzchownego (dotyku, temperatury) w skórze. Wykorzystanie technik trakcyjnych oraz aproksymacji i stretchu. Zmiana normalnej kolejności sekwencji ruchu. Irradiacja (promieniowanie pobudzenia): stwarza rehabilitantowi możliwość zaktywizowania chorego obszaru ciała pacjenta – pracując na zdrowym i prawidłowo funkcjonującym rejonie ciała pacjenta.

Terapia PNF kładzie bardzo duży nacisk na reedukacje prawidłowego stereotypu chodu. W zależności od aktualnych możliwości psychoruchowych pacjenta, istnieje możliwość doskonalenia każdej fazy cyklu chodu w dogodnej i bezpiecznej dla pacjenta pozycji wyjściowej.

Wskazania:

NEUROLOGIA:

  • udary niedokrwienne oraz krwotoczne mózgu
  • po przebytych urazach czaszkowo-mózgowych
  • stwardnienie rozsiane (SM), choroba Parkinsona
  • dystrofie nerwowo-mięśniowe
  • mózgowe porażenia dziecięce
  • wszelkie choroby powodujące zaburzenia w utrzymywaniu równowagi
  • wszelkie choroby powodujące upośledzenie stereotypu chodu

ORTOPEDIA:

  • pooperacyjni, u których występują zaburzenia funkcji mięśni w postaci deficytu masy oraz siły mięśniowej
  • choroby mięśni szkieletowych (m.in. dystrofie, zaburzenia metaboliczne, zmiany zapalne)
  • złamania tkanki kostnej
  • uszkodzenia tkanek miękkich aparatu ruchu: mięśni, ścięgien, więzadeł, torebek stawowych
  • zaburzenia tzw. propriocepcji jako następstwo doznanego urazu tkanek miękkich
  • zaburzenia prawidłowej postawy – reedukacja posturalna
  • bóle kręgosłupa segmentu szyjnego, piersiowego oraz lędźwiowo – krzyżowego
  • neuralgie nerwu trójdzielnego oraz twarzowego
  • zaburzenia funkcji wegetatywnych (oddychanie, połykanie, artykulacja)
  • leczenie stawów hypermobilnych – stabilizacje stawów kręgosłupa oraz kończyn
  • inne