Terapia pedagogiczna

Pierwsze trudności w życiu dzieci zaobserwować można już w ich wczesnym dzieciństwie tj. brak raczkowania lub nieprawidłowe raczkowanie, opóźniona mowa, trudności związane z zapinaniem guzików, potykanie się dziecka na „prostej” drodze, trudności z zapamiętaniem prostego wiersza, trudności z opanowaniem kierunków przestrzennych, jak również trudności w nauczeniu się jazdy na rowerku. Wszystkie te trudności mogą w przyszłości powodować niepowodzenia szkolne u dzieci.

Terapia pedagogiczna jest oddziaływaniem za pomocą środków pedagogicznych na przyczyny i przejawy trudności w uczeniu się, które mają na celu eliminowanie niepowodzeń szkolnych oraz ich ujemnych konsekwencji (poziom samooceny, niechęć do dalszej nauki, zaburzenia koncentracji uwagi, zaburzenia kontaktów interpersonalnych, nerwice).

Cele terapii pedagogicznej:

  • wszechstronny rozwój dziecka – jest to cel nadrzędny
  • stymulowanie i usprawnianie rozwoju funkcji psychomotorycznych
  • wyrównywanie braków w wiadomościach i umiejętnościach
  • eliminowanie niepowodzeń szkolnych
  • eliminowanie emocjonalnych i społecznych konsekwencji niepowodzeń szkolnych.

Terapia pedagogiczna skierowana jest do:

  • dzieci o nieharmonijnym rozwoju
  • dzieci przedszkolnych z grup ryzyka dysleksji, czyli dzieci, które nie osiągnęły gotowości do czytania i pisania
  • dzieci z zaburzeniami koncentracji uwagi
  • dzieci z niepełnosprawnością intelektualną
  • dzieci ze specyficznymi trudności w opanowaniu umiejętności:
    • czytania – dysleksja
    • dobrego poziomu graficznego pisma – dysgrafia
    • poprawnego pisania – dysortografia
    • matematyki – dyskalkulia
  • dzieci o obniżonej sprawności manualnej
  • dzieci z zaburzeniami orientacji w schemacie ciała i w przestrzeni
  • dzieci z zaburzoną koordynacją wzrokowo-słuchowo-ruchową
  • dzieci z opóźnionym rozwojem psychoruchowym
  • dzieci z zaburzoną lateralizacją dzieci
  • dzieci z nadpobudliwością psychoruchową (ADHD)

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress